82. Heç bir insan özündə olmayanı istəməz. Təcrübənin nəticəsində, özündə əksik olanı istər. O təcrübəni istər, o yaşamaq istər. Tanrıdır bu mənlik. Ey qardaşlarım! Bəs, sizin xoşbəxtliyiniz alçaq bir cənnətdənmi ibarətdir?

Hər insan təcrübə istər, qardaşlarım. Hər insan əslində yaşamaq istər. Ölmək, bəlkə də dəfələrlə. Amma sonunda dəfələrlə yaşamaq demək deyilmi bu?

Həyatda qalmaq asan bir şey deyil. Bunun üçün gün ərzində ölmək lazımdır. Acısıyla, əzabıyla, işkəncəsiylə hər gün, bəlkə hər saat, lazım gəldikdə hər saniyə ölmək lazımdır. Bəs siz həyatda qalmaq üçün nə edirsiniz, dostlarım? O vaxt siz dediniz: "Buna mı həyat deyirəm? Bu ki, kiçik bir təsəlli, iyrənc bir arzulardır." O vaxt siz dediniz: "Buna mı təsəlli deyirəm? Bu ki, ayıq bir insanın yuxusudur!" Xeyr, mən heç kəsi təsəlli etmək istəmirəm. O zaman dostlarım, başınızda gəlib gedən o ölümləri qavraya bildinizmi? O zaman siz demişdiniz: "Ölmək o qədər də çətin bir şey deyil, bir tısbağa tək ki, o leopara bənzər!" Xeyr, mən heç kəsdən qorxmaq istəmirəm! Bəs siz bu iyrənclik hissini hara yönəldirsiniz, dostlarım?

Hər qapının bir açarı vardır. Bəs hazır mısınız, kilidçi olmağa? Bu Tanrıdan çox uzaqdır, bəlkə də bu Tanrının qorxduğu şeydir.

Tanrı bir neft quyusudur, dostlarım. Zəngin olmaq üçün qazmaq lazımdır. Bəs gücünüz yetirmi, qatıl olmağa?